Katarzyna Rogowiec (ur. 1977 r.)
Nazywam się Katarzyna Rogowiec. Mam 34 lata. W 2003 r. na Mistrzostwach Świata zdobyłam trzy srebrne medale w biegach narciarskich na 10 km i 15 km, oraz w sztafecie 3x2,5 km. W 2005 r. zdobyłam tytuł mistrzyni świata w biathlonie na 12, 5 km i v-ce mistrzyni na 7,5km oraz 2 brązowe medale w biegach narciarskich. W 2006 r. na Paraolimpiadzie w Turynie w biegach narciarskich na 15 km techniką klasyczną i na 5 km techniką dowolną zdobyłam złote medale. W 2010 na Igrzyskach Paraolimpijskich w Vancouver wywalczyłam brązowy medal w biegu na 15km techniką łyżwową. Mistrzostwa Świata w Khanty Mansiysku w kwietniu 2011 roku zaowocowały 6 medalami - złotym, czterema srebrnymi i brązowym - zdobytymi zarówno w biegach jak i w biatlonie. Z wykształcenia jestem ekonomistką ze specjalizacją w zakresie zasobów ludzkich. Nie mam rąk.
Urodziłam się w Rabce. Pracuję w Krakowie. Mieszkam w Rabce i w Krakowie. Jako 3-letnie dziecko straciłam w wypadku rolniczym obie ręce. Ale to nie przeszkodziło mi nigdy w byciu samodzielną. Kiedy nauczycielka od prac ręcznych porozumiała się z moją mamą w sprawie "pewnych prac", które mama może wykonać za Kasię ("bo przecież serwetki bez rąk nie wyszyje") postanowiłam udowodnić, że jest inaczej - nauczyłam się szyć zębami. I tak już zostało. Nie mając rąk jestem w stanie dokonać więcej niż osoby pełnosprawne czekające na swoją szansę w życiu.
Ponieważ sama sprawdziłam, że prawie szystko jest możliwe, postanowiłam szerzej o tym napisać na mojej stronie. Mam nadzieję, że doświadczenia i odczucia jakimi zamierzam się z Wami podzielić, pomogą w życiu nie tylko osobom niepełnosprawnym, ale staną się podstawą do zmian w życiu osób w pełni sprawnych, czekających biernie na swoją "jedyną szansę życiową". Ta jedyna szansa nie istnieje, jest ich wiele a nazywają się:
- praca
- wytrwałość
- systematyczność
- realne cele
- wiara, że po mimo stu niepowodzeń, to sto pierwsze podejści będzie w końcu udane
- radość z drobiazgów
- szacunek dla innych
- i uśmiech każdego dnia
W sumie to proste rzeczy, a z takich składa się nasze życie. Wystarczy je zatem dodawać do siebie i tego Wam życzę z całego serca.
